ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΟΙΤΗΣ ( OITH )



                ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

οιτη χαρτης full.jpg

      


    Ο Εθνικός Δρυμός της Οίτης

Re-exposure of oiti_exposure.JPG

Ο Εθνικός δρυμός της Οίτης είναι ένας από τους 10 εθνικούς δρυμούς που υπάρχουν σε όλη την χώρα. Αποτελεί ένα σημαντικό βιότοπο πλούσιο σε χλωρίδα και πανίδα. Ιδρύθηκε το 1966 με το ΒΔ 218/1966.

Ο πυρήνας του Εθνικού Δρυμού έχει συνολική έκταση 14.000 στρεμμάτων και  εκτείνεται στο βορειοανατολικό τμήμα του βουνού, από τις κορυφές Γρεβενό 2.116 μ. και Αλύκαινα 2.056 μ. μέχρι τις υπώρειες του βουνού περί τα 400 μ  πάνω από τα χωριά Υπάτη ,Μεξιάτες και Κομποτάδες . Περιλαμβάνει επίσης  τις κορυφές Σέμπεη (2.086 μ.)  το οροπέδιο Λιβαδιές και τις πηγές του Γοργοπόταμου.  

H περιφερειακη  ζώνη περιορισμένης προστασίας καλύπτει 67.400 στρ στο βουνό . Το 1996 προτάθηκε η επέκταση της περιφερειακής ζώνης  να αυξηθεί σε 163.480 στρ. για να καλύπτει όλο σχεδόν τον ορεινό όγκο της Οίτης.

 Re-exposure of oiti5_exposure.JPG

Βλάστηση- χλωρίδα

Ο χαρακτηρισμός ως βουνό των λουλουδιών  απορρέει από την ιδιαίτερη χλωριδική του βιοποικιλότητα (υπάρχουν αρκετά ενδημικά, βαλκανικά και μεσογειακά είδη), που είναι αποτέλεσμα της γεωγραφικής του θέσης, αφού βρίσκεται στο μέσο της Ελλάδας. Δεν είναι βέβαια γνωστό το ακριβές πλήθος των ειδών της χλωρίδας της Οίτης. Ωστόσο παίρνοντας ως δείγμα τα 371 είδη (116 ευρέως διαδεδομένες κατηγορίες, 43 ευρωπαϊκά, 81 μεσογειακά, 81 βαλκανικά και 50 ενδημικά) που καταγράφηκαν στη μελέτη διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Οίτης, που δημοσίευσε το ΕΘΙΑΓΕ το Νοέμβριο του 1996, αναδεικνύεται αυτή ακριβώς η ιδιαιτερότητα του βουνού

Το μεγαλύτερο τμήμα του δρυμού καλύπτεται από ελατοδάση κεφαλληνιακής ελάτης (Abies cephalonica) που διακόπτονται από μικρά ή μεγάλα διάκενα με λιβαδική βλάστηση. Στα ελατοδάση συναντά κανείς το θαυμάσιο κόκκινο κρίνο (Lilium chalcedonicum) και μια μεγάλη ποικιλία από πλατύφυλλα δέντρα και θάμνους όπως μελιό (Fraxinus ornus), γαύρο (Carpinus sp.), σφενδάμια (Acer sp.), κράταιγους (Crataegus sp.), προύνος (Prunus sp.), πλατάνια (Platanus sp.), ιτιές (Salix sp.) κ.λ.π., σε μικρές συνδενδρίες ή μεμονωμένα άτομα. Ιδιαίτερο φυτοκοινωνικό ενδιαφέρον παρουσιάζει μια μικρή συστάδα από μαυρόπευκα (Prinus nigra) που βρίσκεται σε μια βόρεια στενή ράχη σε υψόμετρο 1.300 μ. Χαμηλότερα στα 800 μ. εκτείνονται συστάδες φυλλοβόλων δρυών (Quercus sessiliflοra, Q. conferta) και στα όρια του δρυμού, πυκνοί θαμνώνες από σκληρόφυλλα είδη, όπως πουρνάρι (Quercus coccifera), αριά (Querus llex), κουμαριές (Arbutus unedo), ρούδια (Phus coriaria), άρκευθοι (Juniperus sp.) και πικροδάφνη (Nerium oleander) - κυρίως μέσα στα ρέματα.




Στο Ν.Δ τμήμα του Δρυμού απλώνεται ένα εντυπωσιακό οροπέδιο, οι Λιβαδιές, με πλούσια υπαλπική βλάστηση, όπου κυριαρχεί η αγροστώδης μαραβίτσα ή τούφα, είδη αστράγαλου, γκενίστας, παλαμονίδας και πολλά ενδημικά των βουνών της Ελλάδας, όπως ο νάρκισσος, Diospytos lotus, Asperula oetaea, Hieracium sp., Daphne. Στους υψηλούς βράχους φυτρώνει ο Sideritis romana, είδη sempervirum, sedum κ.α. Στις περιοχές με χαμηλό υψόμετρο η βλάστηση αποτελείται κυρίως από διάφορους θάμνους (μεσογειακή μακία), πουρνάρια, κέδρα και πικροδάφνες.

Η χλωρίδα της Οίτης περιλαμβάνει πλήθος σπάνιων φυτών (λ.χ. Lilium Chalcedonicum, Viola Poetica, Gentiana Lutea, Viola Aetolica, Asperula Oetaea, Narcissus Poeticus) και αρκετά τοπικά ενδημικά, όπως Thlaspi Kotshyanum, Allium Phthioticum, Veronica Oetaea.
  Re-exposure of oiti6_exposure.JPG

Η Πανίδα


Η πανίδα της Οίτης, αν και είναι πλούσια σε ποικιλία ειδών και πληθυσμό, περιλαμβάνει μάλλον κοινά και ευρέως διαδεδομένα είδη. Στον Εθνικό Δρυμό ζουν ζαρκάδια, αγριογούρουνα, λαγοί, αλεπούδες, σκίουροι και ασβοί. Το σπανιότερο είδος θηλαστικού που απαντά κανείς είναι βέβαια το αγριόγιδο της Οίτης. Ένα μικρό κοπάδι είναι πιθανόν ο νοτιότερος πληθυσμός του είδους στην Ελλάδα, ενώ ο λύκος κάνει συχνές εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια και όλο το χρόνο. Επίσης τα τελευταία χρόνια ακούγεται η παρουσία αρκούδας, η οποία πιθανόν να μετακινήθηκε νοτιότερα για αναζήτηση τροφής.

Η πτηνοπανίδα της περιοχής είναι τυπική των ορεινών οικοσυστημάτων και περιλαμβάνει κυρίως δασόβια είδη. Η ορνιθοπανίδα περιλαμβάνει μπούφους, δεντρογέρακες, πέρδικες, δρυοκολάπτες, τσαλαπετεινούς κ.λπ. Η παρουσία του χρυσαετού και του φιδαετού, ενώ ήταν καταγραμμένη παλαιότερα, αμφισβητείται τελευταία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ορνιθοπανίδας της Οίτης είναι τα έξη είδη δρυοκολαπτών που έχουν μέχρι σήμερα παρατηρηθεί, μία από αυτά η σταχτοτσικλιτάρα, είδος της Κεντρικής Ευρώπης, σπάνιο για την Ελλάδα.

Υπάρχει επίσης ικανοποιητική ποκιλία σε ερπετά, αμφίβια και έντομα που πλουτίζουν το ζωικό κόσμο του βουνού. Ιδιαίτερη αξία έχει ο αλπικός τρίτωνας, μικρό αμφίβιο, και η βομβίνη.


Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που βρίσκεται στην Μονη Αγάθωνος υπάρχει εμπεριστατωμένη έκθεση με την πανίδα και χλωρίδα της περιοχής




ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΤΗ ( ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ,ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ) ΣΤΑ LINKS ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ


ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΤΗ

ΦΥΣΙΚΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΟΙΤΗΣ

ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΣΠΕΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ ΤΟ 1870


ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΣΕ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΓΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ ΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ